Svensk ordbok 2009, webbversion
lärk
substantiv
~en ~ar
lärk·en
●
lärkträd
bot.
kanadalärk
europeisk lärk
○
äv.
lärkträ
en brygga av lärk
sedan 1890
av ty.
Lerche
, lat.
lar
´
ix
med samma betydelse