Svensk ordbok 2009, webbversion

lä`ntagare substantiv ~n äv. vard. läntagarn, plur. ~, best. plur. läntagarna län|­tag·ar·en●person som mot­tagit län som personlig gåva under feodalismen histor.historia.samh.yrk.SYN.synonymvasall JFRcohyponymlän 2 sedan 1772