Svensk ordbok 2009, webbversion
lu
`
ras
verb
lurades lurats
lur·as
●
lura ngn
komm.
luras (med ngt)
sedan 1934
Subst.:
vbid1-232890
lurande
Att luras utan att ljuga.
Titel på bok av Erik Ryding (1971), om konsten att vilseleda utan att direkt tala osanning