Svensk ordbok 2009, webbversion
luncha
[
lun
`
∫a
]
verb
~de ~t
lunch·ar
●
äta lunch
kokk.
de lunchade på en grillbar
luncha (ngnstans)
sedan 1893
till
lunch
Subst.:
vbid1-232706
lunchande
,
vbid2-232706
lunchning