Svensk ordbok 2009, webbversion
lo
substantiv
~n ~ar
lo·ar
●
lodjur
zool.
sedan 1458 (i sammansättn.
-skinn
)
Arboga stads tänkebok
fornsv.
lo
; speciellt svenskt ord, nära besl. med ty.
Luchs
’lo’, med urspr. bet. ’som lyser’ (ev. efter ögonen)