Svensk ordbok 2009, webbversion

lju`skrona substantiv ~n ljuskronor ljus|­kron·an●större, vackert ut­arbetad tak­lampa heminr.mat­salen dominerades av en enorm ljuskrona i bronssedan 1506inventarieförteckning på Stäkeholm i Småland (Handlingar rörande Skandinaviens Historia)fornsv. liusakrona