Svensk ordbok 2009, webbversion
lju`skrona
substantiv ~n ljuskronor
ljus|kron·an●större, vackert utarbetad taklampa
heminr.matsalen dominerades av en enorm ljuskrona i bronssedan 1506inventarieförteckning på Stäkeholm i Småland (Handlingar rörande Skandinaviens Historia)fornsv. liusakrona