Svensk ordbok 2009, webbversion
lis`mare
substantiv ~n äv. vard. lismarn, plur. ~, best. plur. lismarna
lism·ar·en●överdrivet inställsam person
psykol.yrk.tallriksslickare, lismare och lycksökaresedan förra hälften av 1400-taletÖstnordiska och latinska medeltidsordspråkfornsv. lismare