Svensk ordbok 2009, webbversion

lis`mare substantiv ~n äv. vard. lismarn, plur. ~, best. plur. lismarna lism·ar·en●över­drivet in­ställsam person psykol.yrk.tallriks­slickare, lismare och lyck­sökaresedan förra hälften av 1400-taletÖstnordiska och latinska medeltidsordspråkfornsv. lismare