Svensk ordbok 2009, webbversion

kökkenmödding [kök`-] substantiv ~en ~ar kökk·en|­mödd·ing·en●hög av av­fall särsk. från stenålders­boplats arkeol.sedan 1873av da. køkkenmødding med samma betydelse, till køkken ’kök’ och mødding ’avskrädes­hög’