Svensk ordbok 2009, webbversion

kull`ig adjektiv ~t kull·ig1som har många kullar geogr.JFRcohyponymbackigcohyponymkuperad ett kulligt landskapsedan 1690till 1kulle 2horn­lös särsk. om nöt­kreatur admin.zool.till svensk kullig boskap hör fjäll­konsedan 1604till 1kulla 2