Svensk ordbok 2009, webbversion
krä`kmedel
substantiv kräkmedlet, plur. ~, best. plur. kräkmedlen
kräk|medl·et●medel som framkallar kräkning
med.○äv. bildligt om ngn/ngt som framkallar obehagmånga tyckte att den s.k. tv-charmören var ett kräkmedelsedan 1738