Svensk ordbok 2009, webbversion

krä`kmedel substantiv kräkmedlet, plur. ~, best. plur. kräkmedlen kräk|­medl·et●medel som fram­kallar kräkning med.○äv. bildligt om ngn/ngt som fram­kallar o­behagmånga tyckte att den s.k. tv-charmören var ett kräkmedelsedan 1738