Svensk ordbok 2009, webbversion
kratt
substantiv
~et
,
plur.
~
,
best.
plur.
~en
kratt·et
●
busksnår
el. snårig småskog
provins.
Noll
sedan 1792
sv. dial.
kratt
; till fornsv.
kratta
’krafsa; riva’; jfr
1
kratta