Svensk ordbok 2009, webbversion
krack`ning
substantiv ~en
krack·ning·en●sönderdelning av större organiska molekyler till mindre genom kontrollerad upphettning
kem.krackningsanläggningur eldningsolja utvinner man genom krackning bensin, brännolja och gasformiga kolvätenkrackning (av ngt)sedan 1931