Svensk ordbok 2009, webbversion
ko
`
rum
substantiv
~et
,
plur.
~
,
best.
plur.
~en
kor·um·et
●
kort andaktsstund vid militärförband
mil.
relig.
förrätta korum
hålla korum
sedan 1621
till lat.
chor
´
us
’kör’; jfr
kor
,
korus