Svensk ordbok 2009, webbversion

koncilium [-si´-el.-si`-] substantiv konciliet koncilier el. konsiliumkonsilium [-si´- el. -si`-]konsiliet konsilier kon·cili·et, kon·sili·et●all­mänt kyrko­möte med del­tagare från hela kyrkan admin.relig.JFRcohyponymsynod konciliet i Konstanz 1414–1418(på/under/vid) koncilietsedan 1529av lat. concil´ium ’samman­komst, möte’; jfr konselj, konsulent