Svensk ordbok 2009, webbversion

konciliant el. konsiliantkonsiliant [-an´tel.-aŋ´t] adjektiv, neutr. ~ kon·cili·ant, kon·sili·ant●som präglas av koncilians admin.psykol.konciliant (mot ngn)sedan 1911av fra. conciliant ’försonlig’; jfr koncilium