Svensk ordbok 2009, webbversion
konciliant
el.
konsiliant
konsiliant
[
-an
´
t
el.
-aŋ
´
t
]
adjektiv
,
neutr.
~
kon·cili·ant, kon·sili·ant
●
som präglas av koncilians
admin.
psykol.
konciliant (mot ngn)
sedan 1911
av fra.
conciliant
’försonlig’; jfr
koncilium