Svensk ordbok 2009, webbversion
kognat
[
kågna
´
t
el.
kåŋna
´
t
]
substantiv
~en ~er
kogn·at·en
●
vanligen plur.
släkting på kvinno- eller manssidan av släkt
särsk. kvinnosidan
släkt.
yrk.
JFR
cohyponym
agnat
sedan 1840
av lat.
cogna
´
tus
’släkting’; jfr
agnat