Svensk ordbok 2009, webbversion
koagulation
[
-∫o
´
n
]
substantiv
~en
koagul·at·ion·en
●
det att koagulera
kem.
med.
koagulation (av ngt)
sedan 1733
till lat.
coa
´
gulum
’ostlöpe’, eg. ’medel att foga samman med’; till
koagulera