Svensk ordbok 2009, webbversion
kni
`
va
verb
~de ~t
kniv·ar
●
angripa (ngn) med kniv
provins.
Noll
○
äv. bildligt
angripa
han blev knivad av sina egna under förhandlingarna
kniva ngn
sedan 1821
Subst.:
vbid1-209499
knivande
,
vbid2-209499
knivning