Svensk ordbok 2009, webbversion
kne
`
gare
substantiv
~n
äv. vard.
knegarn
,
plur.
~
,
best.
plur.
knegarna
kneg·ar·en
●
(välanpassad) lönearbetare
vard.; nedsätt.
arb.
yrk.
han ville inte bli en vanlig knegare som fadern
sedan 1956