Svensk ordbok 2009, webbversion
substantiv ~en ~ar
klänn·ing·en●kvinnligt klädesplagg som består av liv med kjol
i ett stycke el. med två delar avsedda att bäras tillsammans
kläd.klänningsfållklänningslivbomullsklänningbrudklänningdopklänningfinklänningmammaklänningkort klänninglång klänningen blommig klänningta på sig sin bästa klänningha klänningbära klänningsedan 1774jfr fornsv. klädhning ’klädedräkt’; till kläda