Svensk ordbok 2009, webbversion

klänn`ing substantiv ~en ~ar klänn·ing·en●kvinnligt klädes­plagg som består av liv med kjol i ett stycke el. med två delar av­sedda att bäras till­sammans kläd.klänningsfållklänningslivbomullsklänningbrudklänningdopklänningfinklänningmammaklänningkort klänninglång klänningen blommig klänningta på sig sin bästa klänningha klänningbära klänningsedan 1774jfr fornsv. klädhning ’kläde­dräkt’; till kläda