Svensk ordbok 2009, webbversion
klon
substantiv ~en ~er [klo´n- äv. klo`n-]
klon·en●samling genetiskt likadana individer som uppkommit ur en enda ursprungsindivid
på naturlig väg el. genom kloning
biol.sedan 1915av eng. clone med samma betydelse; av grek. klo´n ’ungt skott; kvist’