Svensk ordbok 2009, webbversion
kju
`
sa
substantiv
~n kjusor
kjus·an
●
liten, trång dal
åld.
geogr.
dalkjusa
sedan 1712
sv. dial.
kjusa
; jfr sv. dial.
kjus
’hörn av säck’, no.
kjos
’smal vik’; urspr. bet. är ’hålighet’