Svensk ordbok 2009, webbversion
ka
`
tig
adjektiv
~t
kat·ig
●
kavat
ngt åld.
admin.
psykol.
hon var katig och orädd
sedan 1688
sv. dial.
katig
, även ’kinkig; svårhanterlig’; ev. besl. med no.
kate
’liten gosse’