Svensk ordbok 2009, webbversion
katarr
´
substantiv
~en ~er
katarr·en
●
inflammation i en slemhinna
med.
blåskatarr
luftrörskatarr
magkatarr
ögonkatarr
sedan 1642
av ty.
Katarrh
med samma betydelse; urspr. till grek.
katarrhei
´
n
’flyta ned’