Svensk ordbok 2009, webbversion
kan
`
tklippa
verb
kantklippte kantklippt
,
pres.
kantklipper
kant|klipp·er
●
klippa en jämn, rak kant på
ngt
Noll
kantklippa ngt
sedan 1878
Subst.:
vbid1-203183
kantklippande
,
vbid2-203183
kantklippning