Svensk ordbok 2009, webbversion

kall`hamra verb ~de ~t kall|­hamr·ar●ofta perf. part. hamra ut (metall) i kallt till­stånd i mots. till att smida etc. metallurg.JFRhyperonymkallbearbetacohyponymkalldracohyponymkallvalsa ett kallhamrat silver­armbandkallhamra ngtsedan 1741Subst.:vbid1-201874kallhamrande, vbid2-201874kallhamring