Svensk ordbok 2009, webbversion

kall`dra äv. åld. kall`dragakall`draga verb kalldrog kalldragit kalldragen kalldragna, pres. kalldrar äv. åld. kalldrager kall|­drag·it●vanligen perf. part. forma (ur metall) genom dragning i kallt till­stånd genom hål i särsk. drag­skivor; med avs. på tråd, rör o.d. i klena dimensioner metallurg.JFRcohyponymkallhamracohyponymkallvalsahyperonymkallbearbeta kalldra ngtsedan 1873Subst.:vbid1-201830kalldragande, vbid2-201830kalldragning