Svensk ordbok 2009, webbversion
äv. åld.
kall`dragakall`draga
verb kalldrog kalldragit kalldragen kalldragna, pres. kalldrar äv. åld. kalldrager
kall|drag·it●vanligen perf. part.
forma (ur metall) genom dragning i kallt tillstånd
genom hål i särsk. dragskivor; med avs. på tråd, rör o.d. i klena dimensioner
metallurg.JFRcohyponymkallhamracohyponymkallvalsahyperonymkallbearbeta
kalldra ngtsedan 1873Subst.:vbid1-201830kalldragande,
vbid2-201830kalldragning