Svensk ordbok 2009, webbversion

kalcine´ra verb ~de ~t kalc·in·er·ar●sönder­dela (fasta ämnen) genom kraftig upp­hettning tekn.○spec.sönder­dela (kalk­sten) i bränd kalk och kol­dioxid kalcinera ngtsedan 1687bildat till lat. calx´ ’kalk’; jfr kalcium, 1kalk Subst.:vbid1-201452kalcinerande, vbid2-201452kalcinering