Svensk ordbok 2009, webbversion
kalcine´ra
verb ~de ~t
kalc·in·er·ar●sönderdela (fasta ämnen) genom kraftig upphettning
tekn.○spec.sönderdela (kalksten) i bränd kalk och koldioxid
kalcinera ngtsedan 1687bildat till lat. calx´ ’kalk’; jfr kalcium, 1kalk
Subst.:vbid1-201452kalcinerande,
vbid2-201452kalcinering