Svensk ordbok 2009, webbversion
kack
`
a
verb
~de ~t
kack·ar
●
ha avföring
vard.; åld.
komm.
kacka
kacka i eget bo
se
2
bo 1
sedan 1640
ljudhärmande barnord; jfr lat.
caca
´
re
med samma betydelse
Subst.:
vbid1-200963
kackande