Svensk ordbok 2009, webbversion

i`vrig adjektiv ~t ivr·ig●full av iver admin.psykol.hon var ivrig att få börja arbeta○ofta för att beskriva ngns grad av engagemang för viss saksom visar iver i sin egenskap av hon är ivrig katolikhan är en ivrig an­hängare till NN○äv. om handling e.d.ivrigt gestikulerandeivrig (att+V)sedan 1603