Svensk ordbok 2009, webbversion
i`vrig
adjektiv ~t
ivr·ig●full av iver
admin.psykol.hon var ivrig att få börja arbeta○ofta för att beskriva ngns grad av engagemang för viss saksom visar iver i sin egenskap av
hon är ivrig katolikhan är en ivrig anhängare till NN○äv. om handling e.d.ivrigt gestikulerandeivrig (att+V)sedan 1603