Svensk ordbok 2009, webbversion
insurgent
[
-gen
´
t
]
substantiv
~en ~er
in·surg·ent·en
●
upprorsman
mindre brukl.
pol.
yrk.
insurgenterna i Irak
sedan 1758
bildn. till lat.
insur
´
gere
’resa sig (emot)’