Svensk ordbok 2009, webbversion

insufficien´s substantiv ~en ~er in·suf·fici·ens·en●ned­satt funktions­duglighet hos organ e.d. med.psykol.hjärtinsufficiensarteriell insufficiensrespiratorisk insufficienssedan ca 1875bildat till in- och lat. suffic´ere ’räcka till’