Svensk ordbok 2009, webbversion

inkruste´ra verb ~de ~t in·krust·er·ar●förse med inkrustationer konstvet.seseinkrustation 2 en mässingsask inkrusterad med silver­trådarinkrustera ngt (i ngt)sedan 1735av lat. incrusta´re; jfr inkrustation Subst.:vbid1-816214inkrusterande, inkrustering; inkrustation