Svensk ordbok 2009, webbversion
inju
´
rie
substantiv
~n ~r
in·juri·en
●
ärekränkning
särsk. jur.
jur.
injurieprocess
sedan 1574
av lat.
inju
´
ria
’orättvisa; förolämpning’; till
in-
och lat.
ju
´
s
’lag; rätt’; jfr
juridisk