Svensk ordbok 2009, webbversion
[-tsiati`v-]
substantiv ~n äv. vard. initiativtagarn, plur. ~, best. plur. initiativtagarna
initi·at·iv|tag·ar·en●person som tagit visst initiativ
komm.yrk.SYN.synonymtillskyndare
initiativtagaren till utställningeninitiativtagare (till ngt)sedan 1901