Svensk ordbok 2009, webbversion
ingenium
[
inje
´
-
]
substantiv
ingeniet ingenier
in·geni·et
●
(skapande) begåvning
ngt högt.
psykol.
hennes skapande ingenium
sedan 1559
av lat.
ingen
´
ium
’natur; skaplynne; begåvning’; jfr
geni
,
ingenjör