Svensk ordbok 2009, webbversion
id
`
kare
substantiv
~n
äv. vard.
idkarn
,
plur.
~
,
best.
plur.
idkarna
idk·ar·en
●
vanligen i sammansättn.
(yrkesmässig) utövare
arb.
yrk.
affärsidkare
fabriksidkare
idkare (av ngt)
sedan 1746