Svensk ordbok 2009, webbversion

hö`gertrafik substantiv ~en höger|­traf·ik·en●grund­läggande trafikprincip som inne­bär att man vid möte håller till höger och (vid väg­trafik) kör på vägens högra sida (i förhållande till färd­riktningen); i fråga om väg-, sjö- el. luft­trafik trafik.Sverige gick över till högertrafik 1967sedan 1929