Svensk ordbok 2009, webbversion
höf
`
ta
verb
~de ~t
höft·ar
●
arbeta på känn
el. på måfå
arb.
han hade ingen aning om hur man skriver ett kåseri så det var bara att höfta
höfta
sedan 1748
Subst.:
vbid1-884840
höftande
,
vbid2-884840
höftning