Svensk ordbok 2009, webbversion
hävdatecknare
[
häv
`
-
el.
hä
`
v-
]
substantiv
~n
äv. vard.
hävdatecknarn
,
plur.
~
,
best.
plur.
hävdatecknarna
hävda|teckn·ar·en
●
historieskrivare
högt.
historia.
yrk.
sedan 1756