Svensk ordbok 2009, webbversion

härskarinn`a substantiv ~n härskarinnor härsk·ar·inn·an●kvinna i stark makt­ställning mest vid beskrivning av äldre förh.samh.yrk.drottning Kristina, svenskarnas unga härskarinna○äv. bildligtngt högt.hans hjärtas härskarinnangns/ngts härskarinna, härskarinna över ngn/ngtsedan 1689