Svensk ordbok 2009, webbversion
härskarinn`a
substantiv ~n härskarinnor
härsk·ar·inn·an●kvinna i stark maktställning
mest vid beskrivning av äldre förh.samh.yrk.drottning Kristina, svenskarnas unga härskarinna○äv. bildligtngt högt.hans hjärtas härskarinnangns/ngts härskarinna, härskarinna över ngn/ngtsedan 1689