Svensk ordbok 2009, webbversion

hyck`lare substantiv ~n äv. vard. hycklarn, plur. ~, best. plur. hycklarna hyckl·ar·en●person som hycklar psykol.yrk.JFRcohyponymskrymtare de s.k. ”bekännelserna” är skrivna av en hycklaresedan ca 1680; 1543 som till­namn