Svensk ordbok 2009, webbversion
huvudkvarter
[
hu
`
v-
äv.
huv
`
-
]
substantiv
~et
,
plur.
~
,
best.
plur.
~en
huvud|kvart·er·et
●
viktigaste förläggningsplats
mil.
○
spec. mil.
högkvarter
sedan 1658