Svensk ordbok 2009, webbversion

huvudjägare [hu`v-äv.huv`-] substantiv ~n äv. vard. huvudjägarn, plur. ~, best. plur. huvudjägarna huvud|­jäg·ar·en1med­lem av folk­stam som ägnar sig åt huvud­jakt land.samh.yrk.sedan 18842head­hunter vard., skämts.ekon.yrk.sedan 1975