Svensk ordbok 2009, webbversion
huvudjägare
[hu`v-äv.huv`-]
substantiv ~n äv. vard. huvudjägarn, plur. ~, best. plur. huvudjägarna
huvud|jäg·ar·en1medlem av folkstam som ägnar sig åt huvudjakt
land.samh.yrk.sedan 18842headhunter
vard., skämts.ekon.yrk.sedan 1975