Svensk ordbok 2009, webbversion
hasch
´
isch
[
ljusa sj-ljud
]
substantiv
~et
äv.
~en
hasch·isch·et
●
hasch
kokk.
med.
sedan 1792
ur arab.
hashīsh
med samma betydelse, eg. ’hö; torkad(e) ört(er)’