Svensk ordbok 2009, webbversion
hal
`
sa
verb
~de ~t
hals·ar
1
dricka direkt ur flaska
kokk.
halsa en öl
halsa (ngt) (ur ngt)
sedan 1914
2
sträcka halsen på
segel
sjö.
halsa focken
halsa ngt
sedan 1856
Subst.:
vbid1-177951
halsande
,
vbid2-177951
halsning