Svensk ordbok 2009, webbversion

gu`dbarn substantiv ~et, plur. ~, best. plur. ~en gud|­barn·et●barn i förhållande till sin fadder släkt.yrk.vid föräldrarnas eventuella från­fälle ska faddern svara för sitt gudbarns väl­gångngns gudbarn, gudbarn till ngnsedan ca 1350Konung Magnus Erikssons Stadslagfornsv. gudhbarn; jfr gudfar