Svensk ordbok 2009, webbversion
gräng
äv.
grain
grain
[
gräŋ
´
]
substantiv
~en
gräng·en, grain·en
●
kornighet i ytstruktur
särsk. hos läder, papper el. skinn
Noll
sedan 1973
av fra.
grain
med samma betydelse; av lat.
gra
´
num
’korn’