Svensk ordbok 2009, webbversion
grä
`
lmakare
substantiv
~n
äv. vard.
grälmakarn
,
plur.
~
,
best.
plur.
grälmakarna
gräl|mak·ar·en
●
person som gärna ställer till gräl
mindre brukl.
psykol.
yrk.
sedan 1780