Svensk ordbok 2009, webbversion
grun
`
dstöta
verb
grundstötte grundstött
,
pres.
grundstöter
grund|stöt·er
●
råka ut för grundstötning
sjö.
grundstöta
sedan 1862
Subst.:
vbid1-174001
grundstötande
,
grundstötning